İzin verilmiş olmak, amaçlanmış olmakla aynı şey değildir
Bir politika motoru dar bir soruyu yanıtlar: bu araç çağrısına izin veriliyor mu? Bir izin listesi, erişilebilir araçları, kapsamları ve uç noktaları sıralar. Belirli bir çağrının, belirli bir adımda, kullanıcının gerçekten yetkilendirdiği göreve hizmet edip etmediği hakkında hiçbir şey söylemez. Bir ajan; bir ödeme API'si, bir dosya sistemi, bir e-posta ağ geçidi ve bir kod yorumlayıcısı için geçerli bir kimlik bilgisine sahip olabilir ve her bir çağrı politikayı geçerken, bir bütün olarak dizi, kullanıcının hiç istemediği bir şeyi yapabilir. Erişilebilirlik, yapılandırmanın bir özelliğidir. Meşruiyet, çalıştırmanın bir özelliğidir.
Bu ayrım önemlidir çünkü operatörleri endişelendiren arıza modları nadiren tek bir yasak çağrıdır. Bunlar kompozisyonlardır: bir belgeyi bağlama çeken bir okuma, bir kısıtı sessizce düşüren bir özetleme adımı, kısaltılmış sürümü yayan bir yazma. Her adıma izin verilir. Bir gözden geçirenin yanıtlanmasını istediği soru, adımın amaçlanıp amaçlanmadığıdır — görevden, gözlemden ve o anda yürürlükte olan politikadan kaynaklanıp kaynaklanmadığıdır.
Bir niyet kaydının içermesi gerekenler
Bir niyet kaydı, yürütülen her adım için bir kez yayılan yapılandırılmış bir olaydır. İnsanlar için yazılmış ve sonradan regex ile ayrıştırılan bir log satırı değil; sözleşmesi olan bir şemadır. Asgari uygulanabilir alanlar:
- Görev tanımlayıcısı. Kullanıcı tarafından yetkilendirilen amaç için, ilk adımdan önce oluşturulan ve sonraki her adımda taşınan kararlı bir tanıtıcı.
- Adım indeksi. Çalıştırma içinde monoton, böylece boşluklar görünür olur.
- Çağrılan araç. Genel bir etiket değil, somut yetenek.
- Gönderilen argümanlar. Normalleştirmeden önceki yük, çünkü niyetin kaybolduğu yer normalleştirmedir.
- Kabul eden politika kuralı. Çağrıya hangi kuralın izin verdiği ve politika kümesinin hangi sürümü altında.
- Gözlem özeti. Adımı tetikleyen gözlemin bir hash'i, böylece kayıt sonraki bir anlatıya uyacak şekilde sessizce yeniden yazılamaz.
- Sonlandırma nedeni. Çalıştırmanın neden sona erdiği — tamamlandı, bütçe tükendi, politika reddetti, hata, zaman aşımı — başarılı çalıştırmalar dahil.
Sonlandırma alanı en sık atlanan ve geri kalanını denetlenebilir kılan alandır. Her çalıştırmanın bir terminal kayıtla kapanması bekleniyorsa, bunun yokluğu da başlı başına bir sinyaldir: çökmüş bir yürütücü, öldürülmüş bir konteyner, hiç rapor vermeyen bir süreç. O olmadan, eksik kayıtlar hiç gerçekleşmemiş çalıştırmalardan ayırt edilemez.
Somut bir mekanizma: yürütücü, gönderimden hemen önce observation_digest = H(canonical_json(observation)) hesaplar ve özeti ham gözlemin yanında yalnızca saklama politikası izin veriyorsa saklar. Özet ucuzdur, pratikte değişmezdir ve N adımında modele sunulan gözlemin, kaydın iddia ettiği gözlem olduğunu kanıtlamak için yeterlidir. Daha sonraki bir araştırma tam gözleme ihtiyaç duyarsa, diğer tüm kullanıcı içeriğiyle aynı saklama kurallarına tabi olarak, içerik deposundan özet yoluyla geri getirilebilir.
Yayan, model değil yürütücüdür
Niyet kayıtları model tarafından üretilirse — çalıştırmanın sonunda bir özetleme çağrısı veya kendi bildirdiği bir gerekçe — modelin anlatabileceği bir başka şeye ve dolayısıyla bir saldırganın etkileyebileceği bir başka yüzeye dönüşürler. Kayıt, araç çağrısını gerçekten gönderen bileşen tarafından, politika kabulünden sonra ve yürütmeden önce, politika motorunun kararı eklenmiş olarak yayılmalıdır. Model önerebilir; yürütücü tasdik eder. Bu, bir tanık ifadesi ile bir makbuz ar
Bir niyet kaydını yakalamak ucuzdur. İçindeki içeriği saklamak değildir. Yalnızca görev kimliği, adım indeksi, araç adı, politika kuralı ve özetleri içeren bir kayıt küçük, düşük hassasiyetlidir ve uzun süreler boyunca tutulabilir. Ham argümanları ve gözlemleri gömülü olarak içeren bir kayıt, kullanıcının üzerinde çalıştığı şeyin hassasiyetini devralır. Dürüst ödünleşim şudur: agresif saklama, olay müdahale ekiplerine ihtiyaç duydukları materyali verir ve aynı zamanda kendi erişim kontrolü, silme ve ihlal yükümlülükleri olan bir kullanıcı içeriği deposu yaratır. Pratik ayrım, yapısal kayıtları uzun vadede tutmak ve içeriği özet yoluyla saklamak, içerik deposu için ayrı ve daha kısa bir saklama penceresiyle birlikte. Bu karar, ajan platform ekibine değil, veri yönetişimi sahibine aittir ve varsayılan olarak bırakılmak yerine bir politika olarak belgelenmelidir.
Tek şema, üç tüketici
Aynı kayıt, ikinci bir boru hattı olmadan değerlendiricilere, olay müdahale ekiplerine ve maliyet muhasebesine hizmet etmelidir. Bu, şemayı faydalı biçimlerde kısıtlar. Değerlendiriciler, bir yörüngenin meşru olup olmadığını değerlendirmek için adım dizisine ve kabul eden kurala ihtiyaç duyar. Olay müdahale ekipleri, ajanın ne gördüğünü ve hangi kuralların yürürlükte olduğunu yeniden oluşturmak için gözlem özetine ve politika sürümüne ihtiyaç duyar. Maliyet muhasebesi, görev başına harcamayı atfetmek için araç kimliğine, argüman boyutuna ve sonlandırma nedenine ihtiyaç duyar. Görev kimliği, adım indeksi, araç, argüman özeti ve boyutu, politika kuralı ve sürümü, gözlem özeti ve sonlandırma nedenini taşıyan bir şema üçüne de hizmet eder. Yalnızca tek bir tüketici için tasarlanmış bir şema, diğer ikisi tarafından ham loglardan yeniden türetilecektir; kuruluşların aynı olayın üç uyumsuz sürümüyle sonuçlanmasının nedeni budur.
İmzalama ve sıralama
Kayıtlar zincirlenmelidir: her kayıt kendisinden öncekinin özetini içerir ve çalıştırma imzalı bir kökle sonlanır. Bu, sessiz silmeyi tespit edilebilir kılar ve müdahale ekiplerine doğrulanabilir bir dizi verir. Maliyeti operasyoneldir: anahtar yönetimi, rotasyon ve denetim yolunda bir doğrulama adımı. Bu maliyet gerçektir ve birçok ekibin imzasız kayıtlar ve monoton bir adım indeksiyle başlamasının, ardından şema stabilize olduğunda imzalamayı eklemesinin nedenidir. İmzasız başlamak savunulabilir; adım indeksi olmadan başlamak değildir, çünkü sıralama, sonraki her eklemeyi mümkün kılan özelliktir.
Boşluğu kapatan artefakt
Bir politika, izin verilen eylemlerin uzayını tanımlar. Bir niyet kaydı, bu eylemlerden hangilerinin alındığını, hangi sırayla, hangi kural altında, hangi gözlemi takiben ve çalıştırmanın neden durduğunu gösterir. İlki bir yapılandırmadır; ikincisi kanıttır. Ajanları gerçek sonuçları olan ortamlara gönderen ekipler her ikisine de ihtiyaç duyacaktır ve ikincisi, karar anında çalışma zamanı tarafından üretilmelidir — artık önemli olan bağlamı içermeyen bir transkriptten sonradan yeniden oluşturulmamalıdır.