Kimliğin çözdüğü şey ve açık bıraktığı şey
Otonom ajanlar için kimlik bilgisi altyapısı hızla olgunlaştı ve temel primitifler büyük ölçüde oturdu. Workload identity federation, çalışan bir ajanın uzun ömürlü bir secret olmadan kısa ömürlü bir kimlik bilgisi edinmesini sağlar. Token verilmesi ve rotasyonu otomatiktir. İptal saniyeler içinde yayılır. Audience kısıtlaması ve scope claim'leri, bir token'ın kime sunulabileceğini daraltır. Bunlar gerçek kontrollerdir ve bunları görmezden gelen herhangi bir ajan platformu gereksiz bir hata yapıyordur.
Ancak kapsamı belirlenmiş bir token tek bir soruyu yanıtlar: bu principal bu endpoint'i çağırabilir mi. Operasyonel olarak önemli olan soruyu yanıtlamaz: bu çağrı dizisi, kullanıcının istediği görevle tutarlı mı. Bir token tamamen geçerli, doğru kapsamlandırılmış, süresi dolmamış ve iptal edilmemiş olabilir; katıldığı yörünge ise kullanıcının hiç onaylamadığı bir şey yapıyordur.
Kompozisyon boşluğu
Yetki bir yörünge boyunca birikir. Endpoint düzeyindeki en az yetki ilkesini bozan özellik budur. Bir ajanın bir müşteri kaydını okumaya izin veren bir token'ı ve bir bilet sistemine yazmaya izin veren bir token'ı olduğunu varsayalım. İkisi de dar. Hiçbir token'da kaç kaydın okunacağı, hangi sırayla okunacağı veya okumalardan sonra ne yazılacağı sınırlanmamıştır. On bin kaydı her seferinde bir çağrıyla okuyan bir ajan, hiçbir tek çağrıda kapsamını aşmaz. Hacim, veri akışının yönü ve kaynakların kombinasyonu, kimlik bilgisi gramerinin söyleyebileceğinin dışındadır.
Delegasyon boşluğu genişletir. Worker ajanlar için alt kimlik bilgileri üretebilen bir orkestratör, fiilen kendi erişimini genişletebilir: daha geniş bir token'a ihtiyacı yoktur, birkaç dar token üretip onları koordine etmesi yeterlidir. Her endpoint'teki kapsam kontrolü geçer. Sürünün etkin yetkisi, ürettiği her şeyin birleşimidir ve üretim yolundaki hiçbir şey bu birleşimi orijinal göreve karşı değerlendirmiyordur.
Bu, kimlik sistemlerindeki bir kusur değildir. Bu bir kategori sınırıdır. Kimlik, kimin çağırdığıyla ilgilidir. Boşluk, çağrıların neye vardığıyla ilgilidir.
Politika birimi olarak niyet
Boşluğu kapatan kontrol, politikanın birimini kimlik değil niyet yapmaktır. Görev niyetini, kimlik bilgisinin yanında, bir politika motorunun değerlendirebileceği bir biçimde bildirin: kullanıcının ne istediği, hangi veri sınıflarının kapsamda olduğu, hangi hedeflerin meşru olduğu, yörüngenin beklenen şeklinin ne olduğu. Ardından önerilen her araç çağrısını, yalnızca çağıranın kapsamına karşı değil, bu niyete karşı değerlendirin.
Somut olarak, araç çağrısının önünde duran bir politika karar noktası, önerilen çağrıyı ve o ana kadarki yörüngeyi alır ve allow, deny veya require-approval döndürür. Niyet bildirimi düz yazı bir prompt değil, yapılandırılmış bir nesnedir; böylece karar yeniden üretilebilir ve denetlenebilir. Tek tek izinli olan ancak bildirilen niyetle tutarsız olan bir çağrı reddedilir. Bir destek sorusunu yanıtlamak için tek bir müşteri kaydını okumak tutarlıdır. Tüm tabloyu okumak değildir, her ne kadar aynı token ikisine de yetki veriyor olsa da.
Niyet yeniden beyan edilmelidir, süresiz olarak miras alınmamalıdır. Şekli değişen bir yörünge, kullanıcı bir gereksinim eklediği için, bir alt ajan oluşturulduğu için veya plan revize edildiği için, kendi kapsamı ve kendi son kullanma tarihi olan taze bir niyet beyanı taşımalıdır. Orijinal niyeti sonsuza kadar miras almak, dar bir görevin sessizce geniş bir göreve dönüşme biçimidir. Ödünleşim gerçektir: yeniden beyan sürtünme ve gecikme ekler ve fazla katı bir politika motoru meşru işi engeller. Dürüst konum, niyet düzeyindeki politikanın bir miktar verimden toplam etki üzerindeki bir sınır karşılığında vazgeçtiği ve sınırın asıl mesele
Birincisi, araç çağrısının önünde, bağlam olarak yörüngeyle birlikte bir politika karar noktası. Kompozisyonu tamamlanmadan önce görebilen tek yer burasıdır. Bildirilen niyete, çağrı geçmişine ve önerilen çağrının veri sınıflarını ve hedefini sınıflandırmanın bir yoluna ihtiyaç duyar. Karar, yörünge tanımlayıcısıyla birlikte loglanmalıdır ki sapma sonradan yeniden kurgulanabilsin.
İkincisi, hangi ajanın çağırdığından bağımsız olarak veri hacmi ve hedef sınıfı üzerindeki egress kontrolleri. Hacim üst sınırları ve hedef allowlist'leri kimliği önemsemez; bu tam da delegasyondan sağ çıkmalarının nedenidir: beş dakika önce üretilmiş bir alt ajan, orkestratörle aynı egress sınırına tabidir. Her bir çağrı politikaya uygun olsa bile read-aggregate-export desenini yakalayan kontrol budur.
Üçüncüsü, yalnızca bir kimlik bilgisini değil, bir yörüngeyi iptal eden kill switch'ler. Bir token'ı iptal etmek bir principal'ı durdurur. Bir yörüngeyi iptal etmek işi durdurur; ondan miras alan alt ajanlar ve henüz yürütülmemiş kuyruktaki çağrılar dahil. İkisi birbirinin yerine geçmez. Bir kimlik bilgisi rotate edilebilir ve yörünge yeni bir kimlik bilgisi altında devam edebilir; işi fiilen durduran şeyin yörünge iptali olması gerekir.
Ne ölçülmeli
Ölçülmeyen kontroller çürür. Takip etmeye değer dört sayı var ve hiçbiri bir baseline icat etmeyi gerektirmiyor.
- Yalnızca kimlikle değil, yörünge bağlamıyla değerlendirilen araç çağrılarının yüzdesi. Bu bir kapsam metriğidir ve veriye dokunabilen herhangi bir ajan için tüm yüzeye yaklaşmalıdır.
- Niyet sapması nedeniyle durdurulan yörüngelerin sayısı, bu kontrolün false-positive oranıyla birlikte. Meşru işi durduran bir kontrol, onu işletenler tarafından devre dışı bırakılacaktır; bu yüzden false-positive oranı isteğe bağlı değildir.
- Sapma tespitinden iptale kadar geçen süre. Zamanında iptal olmadan tespit, kontrol değil telemetridir.
- Şekil değişikliğinden sonra niyeti yeniden beyan eden yörüngelerin payı; bu, yeniden beyan disiplininin tutup tutmadığını söyler.
Sonuç
Kapıda daha güçlü kimlik doğrulama bir ajanı sınırlamaz, çünkü yetkinin kullanıldığı yer kapı değildir. Yetki, birleşik etkisini hiçbir tek kimlik bilgisinin ifade etmediği bir dizi araç çağrısı boyunca kullanılır. Kimlik platformları benimsenmeli ve korunmalıdır; gereklidir ve yetersizdir. Arıza moduyla eşleşen kontrol, her yörünge için değerlendirilen niyet düzeyindeki politikadır; arkasında egress sınırları ve yörünge kapsamlı iptal vardır. Bu, kapsamı belirlenmiş bir token vermekten daha zor bir mühendislik problemidir ve olayların sürekli işaret ettiği problem de budur.