FutureCIO, işletmelerin yalnızca %26'sının AI agent'lar arasındaki çatışmaları yönetmeye kendini iyi hazırlanmış saydığını bildiriyor. Ayrı bir Cybersecurity Insiders raporu, firmaların %54'ünün AI agent erişimini sınırlayamadığını ortaya koyuyor. Birlikte ele alındığında bu iki bulgu, agent'lara kendilerini çevreleyen kontroller inşa edilmeden önce özerklik verilen bir dağıtım örüntüsünü tanımlıyor.
Çatışma arbitrajı, iki sorundan daha zor olanı. İki agent aynı kaynak üzerinde işlem yaptığında, birbiriyle çelişen hedefler taşıdığında veya ortak bir orchestrator üzerinden tırmandığında, hangi eylemin kazanacağına ve kaybeden dalın nasıl geri alınacağına bir şeyin karar vermesi gerekiyor. Mevcut yığınların çoğu bunu örtük olarak ele alıyor: son yazan kazanır, orchestrator'ın prompt'u karar verir ya da bir insan çağrılır. Bunların hiçbiri tasarlanmış bir arbitraj katmanı değil ve hiçbiri olay sonrası incelemeden sağ çıkan bir denetim izi üretmiyor.
Erişim kontrolü daha çözülebilir bir boşluk ve %54'lük rakam bunun hâlâ açık olduğunu gösteriyor. Kapsamı belirlenmiş kimlik bilgileri, agent başına izin sınırları ve kısa ömürlü token'lar geleneksel servis mimarilerinde iyi anlaşılmış durumda, ancak agent framework'leri sıklıkla barındırıcı ortamdan geniş ortam izinlerini devralıyor. Stüdyonun okuması, her iki bulgunun da aynı eksik katmana işaret ettiği yönünde: agent'lar arasında açık bir politika sınırı ve üzerlerinde deterministik bir hakem. Haber kapsamı örneklem büyüklüklerini, anket tarihlerini veya sektör kırılımlarını belirtmiyor, dolayısıyla rakamlar kesin değil yön gösterici olarak ele alınmalı.