Visual Studio Magazine'in aktardığına göre Microsoft, AI agent'ların yeni bir içeriden güvenlik riski sınıfı haline geldiği uyarısında bulundu. Bu çerçeveleme önemli, çünkü agent'ı bir uygulama içindeki özellik olarak değil, kalıcı erişime sahip bir principal olarak ele alıyor; bu da kontrol setini prompt filtrelemeden uzaklaştırıp insan hesaplarına uygulanan aynı disiplinlere yöneltiyor: yetki incelemesi, oturum kapsamlandırma ve yetki kaldırma. SiliconANGLE'ın haberine göre Okta, kimlik yönetişimini agent'lara genişletiyor ve sorunu iş gücü kimlikleri için kullanılan aynı yaşam döngüsü mekanizmasına taşıyor.
Operasyonel kanıtlar da aynı yönü işaret ediyor. Bir LocalStack anketi, bu erişime yönelik neredeyse evrensel endişeye rağmen agent'lara bulut erişimi verildiğini ortaya koydu; bir Arrakis raporu ise agent'ların %76'sının atıl durumda olmasına rağmen hâlâ geçerli kimlik bilgilerini elinde tuttuğunu buldu. Geçerli kimlik bilgilerine sahip atıl principal'lar, kimlik programlarında tanıdık bir arıza modudur ve agent'lar bunu daha yüksek hacimde yeniden üretiyor çünkü deneyler için ayağa kaldırılıyor ve nadiren devreden çıkarılıyor.
Agent sistemleri geliştiren ekipler için pratik sonuçlar somut: her agent'ı bir kimlik olarak envantere alın, sahipler ve son kullanma tarihi ekleyin, oturumları bir görev için gereken minimum yetkiyle sınırlayın ve yetki kaldırmayı manuel bir temizlik yerine varsayılan bir yol haline getirin. Haberlerden net olmayan nokta, mevcut kimlik yönetişimi araçlarının insan dışı principal'ları uçtan uca ne kadar hızlı modelleyeceği ve agent framework'lerinin bunu uygulamak için gereken yaşam döngüsü kancalarını sunup sunmayacağı.