Forrester, AI agentlerin B2B satın alma kararlarının %75'ini etkileyeceği yönünde bir öngörü yayımladı. Bu rakam ölçülmüş bir referans değil bir tahmindir ve sağlanan haber kapsamı bunu segment, kategori veya zaman aralığına göre ayrıştırmıyor; bu nedenle stüdyo bunu bir planlama sabiti olarak değil, agent trafiğinin nereye yöneldiğine dair yön gösteren bir sinyal olarak ele alıyor.
Daha sonuç doğuran ayrıntı, konumlandırma. Öngörü, agentleri yalnızca satın alma sonrası destekte değil, tedarikçi seçimi sürecinin içine yerleştiriyor; bu da bir agentin herhangi bir insan alıcı devreye girmeden önce kısa listeyi oluşturabileceği, yetenekleri karşılaştırabileceği ve dokümantasyonu okuyabileceği anlamına geliyor. Yayıncılar ve perakendeciler hâlihazırda agentlere yönelik kataloglar ve reklam formatlarıyla denemeler yapıyor; bu da arayüz katmanının talepten sonra değil, talepten önce yeniden düzenlendiğine işaret ediyor.
Agent sistemleri geliştiren ekipler için bu, mühendislik yüzeyinin bir bölümünü kaydırıyor. Tedarikçi içeriği ve API'ler, kendi değerlendirme ve erişim gereksinimleriyle makineye dönük arayüzlere dönüşüyor: yapılandırılmış ürün verisi, kararlı şemalar, belgelenmiş hız limitleri ve makine tarafından okunabilir koşullar artık isteğe bağlı bir cila değil. Stüdyonun okuması, retrieval kalitesinin ve şema disiplininin model seçimi kadar önemli olacağı yönünde; çünkü bir kataloğu ayrıştıramayan bir agent ondan öneri sunamaz. Satın alma ekiplerinin agent erişimini ne kadar hızlı resmileştireceği ve agent aracılığıyla yapılan araştırmanın denetlenebilir hale gelip gelmeyeceği ise haber kapsamından net değil.
Bu değişimi değerlendiren ekipler, stüdyonun agent değerlendirmesi ve tool arayüzleri üzerine çalışmalarını inceleyebilir.