BMO, CIBC, RBC ve TD Bank, güvenlik ve emniyet endişelerini gerekçe göstererek kişisel AI agent'larını engellemeye yöneldi. Kısıtlamalar münferit değil: RBC ve Schwab üçüncü taraf agent'ları daha önce engellemişti ve Bank of America da müşterilerini AI agent'larıyla parola paylaşmamaları konusunda ayrıca uyarmıştı. Bu hamleler birlikte, mevduat kabul eden kurumların agent erişimini sıradan online bankacılığın bir uzantısı olarak değil, ayrı bir risk kategorisi olarak ele aldığını gösteriyor.
Bank Policy Institute, temeldeki anlaşmazlığı sorumluluk açısından çerçeveleyerek bir kullanıcının AI agent'ının bankacılık bağlamında kullanıcı adına çalışmadığını savundu. Bu tutum mühendislik ekipleri için önemli, çünkü insan asıl faili, onun adına hareket eden yazılımdan ayırıyor. Bir kurum bu delegasyonu tanımadığında, bir agent'ın eylemleri temiz biçimde atfedilemez ve bankanın ortaya çıkan riske katlanmak için çok az teşviki olur. Engelleme, bankanın başvurabileceği en ucuz yanıttır.
Tüketiciye dönük agent'ları piyasaya süren herkes için pratik sonuç şu: delegasyon ve sorumluluk, tasarım ayrıntıları olmaktan çıkıp tedarik gereksinimleri haline geliyor. Ekipler, bir agent'ın eylemlerini kimin yetkilendirdiğini, kapsamın nasıl sınırlandırılıp iptal edildiğini ve bir eylem tartışma konusu olduğunda sorumluluğun nerede olduğunu belgelemeyi beklemelidir. Haber kapsamından netleşmeyen noktalar ise her bankanın engelleme kararının ardındaki somut teknik gerekçe, bankalardan herhangi birinin onaylı agent erişimi sunmayı planlayıp planlamadığı ve uygulamanın arayüz düzeyinde nasıl hayata geçirildiğidir.