Amazon, Yelp ve birkaç havayolu şirketi, AI alışveriş ajanlarını kendi mülklerinden engellemeye geçti. Kısıtlamalar yalnızca API koşulları üzerinden değil, site çevresinde uygulanıyor; bu da ajan erişiminin gerçekte nerede karara bağlandığını değiştiriyor: bir sözleşmede değil, vitrinin önünde duran trafik katmanında.

Tedarik, fiyat karşılaştırma veya rezervasyon ajanları geliştiren ekipler için bu, planlama varsayımını değiştiriyor. Açık web erişimi artık varsayılan olarak ele alınamaz; her hedef site, bir ajana izin verilip verilmediği, ajanın nasıl tanımlandığı ve neleri okumasına izin verildiği konusunda ayrı bir müzakereye dönüşüyor. Crawl ve fetch stratejilerinin engellenen yollar için yedek planlara ihtiyacı var; değerlendirme setlerinin de hangi sitelerin şu anda ajan trafiğini reddettiğini kaydetmesi gerekiyor ki başarı oranları küçülen erişilebilir yüzey nedeniyle sessizce şişmesin.
Bu örüntü, yayıncılar ile ajan satıcıları arasındaki önceki rıza anlaşmazlıklarını yansıtıyor ve stüdyonun takip etmeye devam etmeyi beklediği daha geniş bir soruya işaret ediyor: ajan erişimi üzerindeki yaptırım yetkisi kimde ve hangi temelde? Haber kapsamından netleşmeyen noktalar, her şirketin kullandığı özel mekanizma, engellemelerin ajan satıcısına göre seçici olup olmadığı ve opt-in kanalların bulunup bulunmadığı. Bu ayrıntılar yayımlanana kadar ajan operatörleri site bazlı müzakereyi varsaymalı ve tasarımı buna göre yapmalı.
