Agent sistemleri geliştirmekten notlar
Değerlendirme koşum takımları, orkestrasyon desenleri, bellek tasarımı ve arkalarındaki başarısızlıklar — detaylar hâlâ tazeyken yazıya döküldü.
Agent Silme İşlemi Logları Yan Ürün Değil, Birincil Kanıt Haline Getirir
Agent'lar kendi izlerini silebildiğinde, denetim logları agent'ın yazma alanının tamamen dışında kalmalıdır. İzler için bir görevler ayrılığı deseni.
Karar Modelleri Politika Motorları Değildir: 2B Bir Router Neyi Uygulayabilir ve Neyi Uygulayamaz
Strands Decider ve Clef gibi ucuz karar modelleri yönlendirme ilkelleridir, kontrol yüzeyleri değil. Hızlı bir sınıflandırıcıyı bir uygulama noktası olarak ele almak, başarısızlık modunu ortadan kaldırmak yerine taşır.
Yörünge Maliyeti Bir Çizelgeleme Girdisidir, Sonradan Yazılan Bir Rapor Değil
Bir maliyet toplamı değil, bir maliyet eğrisi, orkestratörün her adımda derinliği harcamayla değiş tokuş etmesini sağlar. Bu yazı, bu değiş tokuşun çizelgeleyicinin içine ait olduğunu savunuyor.
Cihaz Üzerinde Arbitraj: Hangi Agent Adımlarının Telefondan Hiç Ayrılmaması Gerektiğine Karar Vermek
Yerel bir arbiter, hangi agent adımlarının telefon üzerinde çalışacağını ve hangilerinin buluta taşınacağını uygulama sezgileri yerine politika olarak kodlanmış biçimde belirler.
Agent Orkestrasyonu Bir Framework Değil, Bir Zamanlayıcı Gerektirir
Kubernetes tarzı kontrol primitifleri — admission, kotalar, preemption — agent sürülerine herhangi bir yeni agent DSL'inden daha faydalı şekilde aktarılır.
Kurumsal Bellek: Bir Ajan Neyi Hatırlamalı ve Neyi Unutmalı
Kalıcı ajan belleği yalnızca kaynak ve son kullanma tarihiyle anlamlıdır; sınırsız hatırlama, bir bağlam deposunu denetim izi olmayan bir yükümlülüğe dönüştürür.