Agent sistemleri geliştirmekten notlar
Değerlendirme koşum takımları, orkestrasyon desenleri, bellek tasarımı ve arkalarındaki başarısızlıklar — detaylar hâlâ tazeyken yazıya döküldü.
Egress Defterleri: Bir Ajanın Ne Gönderdiğini Değil, Nereye Gittiğini Kaydetmek
İçerik denetimi yükleri görür, hedefleri değil. Bir egress defteri, bir ajanın nereye gittiğini, hangi sırayla gittiğini ve her sıçramanın ne kadar yeni olduğunu kaydeder.
Agent Egress Bütçeleri: Hız, Erişimle Aynı Şey Değildir
Hız limitleri bir agent'ın ne kadar hızlı hareket ettiğini sınırlar, nereye gittiğini değil. Egress kontrolü, proxy'de uygulanan ve her çalıştırmadan sonra uzlaştırılan bir hedef-ve-yetenek bütçesi olmalıdır.
Bir Devlet Portalına Erişen Agent, Bir Yönlendirme Hatasıdır
Yetkisiz erişim, prompt'ta değil çıkış darboğazında çözülür. Her agent filosunun, reddetmeleri birinci sınıf olay olan tek bir denetlenebilir ağ sınırına ihtiyacı vardır.
Agent Sürüleri Yalnızca Sorgu Bütçelerine Değil, Hız Bütçelerine de İhtiyaç Duyar
Uzun süre çalışan sürüler, tokenleri tüketmeden önce üçüncü taraf istek toleransını tüketir. Orkestrasyon, çıkış katmanında uygulanan hedef başına hız zarflarına göre planlama yapmalıdır.
Kaçak Bir Agent, Kaçak Bir Model Değil, Eksik Bir Egress Sözleşmesidir
Bir agent ilgisiz bir host'a ulaştığında, başarısızlık bir ağ ve yetki boşluğudur. Çözüm, daha iyi bir model değil, socket katmanında uygulanan açık bir egress sözleşmesidir.
Runtime Niyet Denetimi, Agent Çıkışı için Statik İzin Listelerini Geçer
Statik izin listeleri, çalışma zamanında birleştirilen agent tool call'larına yetişemez. Runtime niyet denetimi, hedef filtrelemenin kaçırdıklarını yakalar — yeter ki kontrol hot path için yeterince ucuz kalsın.