Nvidia, agent'ları tanımlı sınırlar içinde tutmayı amaçlayan runtime ve donanım kontrolleriyle OpenShell'i yayınladı; AWS ise agent iş yüklerini runtime'da containment altına almak için Strands Box sandbox'larını duyurdu. Her iki hamle de containment'ı uygulama koduna değil, yürütme katmanına yerleştiriyor; böylece sınırı agent'ın kendisi değil, agent'ı çalıştıran platform uyguluyor.
Hacker News'teki haber, operatörün seçtiği agent'lar için tasarlanmış güvenlikte üçüncü taraf agent'ları bir boşluk olarak işaretledi. Birinci taraf iş yükleri için kurulan sandbox'lar, başka kanallardan gelen agent'ları otomatik olarak kapsamıyor ve iki duyuru da paylaşılan bir sınırın bu agent'lara nasıl davranması gerektiğini netleştirmiyor. VentureBeat, öngörülebilir kalması gereken bileşen olarak modeli değil kontrol katmanını çerçeveledi; bu da containment'ı prompt 
Agent sistemleri kuran ekipler için pratik sorular değişiyor. Tool call'ları, kaynak erişimini ve çıkış denemelerini kaydeden bir runtime sınırı bir denetim yüzeyi üretir; yalnızca engelleyen bir sınır ise ikili bir sinyal üretir. Sunulan haberlerden her sandbox'ın neyi kaydettiği, çıkış kararlarının nasıl devredildiği ve bu kontrollerin satıcılar arasında bir arada çalışıp çalışmadığı net değil. Bu ayrıntılar, runtime containment'ın ekiplerin üzerine inşa edebileceği bir primitif mi yoksa her platform için yeniden uygulanması gereken bir özellik mi olduğunu belirliyor.