Bank Policy Institute, 'Your AI Agent Doesn't Work for You' başlıklı bir yazı yayımlayarak kişisel bir agent'ın eylemlerinin kullanıcının yetki alanı içinde olduğunun varsayılamayacağını savunuyor. Bu çerçeveleme, agent geliştiren ekipler için önemli: devredilmiş erişimi, belirli bir satıcıya güvenilip güvenilemeyeceği sorusu yerine bir yetki ve sorumluluk sorunu olarak ele alıyor. Bu, model kalitesi veya veri işleme konusundaki güvencelerle yanıtlanması daha zor bir argüman.
Bu tutum, somut pazar davranışlarıyla aynı döneme denk geliyor. BMO, CIBC, RBC ve TD dahil olmak üzere Kanada bankaları, güvenlik ve emniyet gerekçesiyle kişisel AI agent'larını engellemeye yöneldi; Bank of America ise müşterilerini AI agent'larıyla parola paylaşmamaları konusunda uyardı. Her durumda dile getirilen kaygı, agent'ın geliştiricisinin kimliği değil, bir agent'ın bir kimlik bilgisiyle neler yapabileceği üzerindeki kontroldür.
Tartışma, NIST'in agent kimliği ve erişim yönetimi ilkelerini önermesiyle de gündeme geliyor; bu da standartlar tarafından aynı sonuca işaret ediyor: agent'ların kendi doğrulanabilir kimliklerine, kapsamı belirlenmiş izinlere ve ne yapmaya yetkili olduklarının denetlenebilir bir kaydına ihtiyacı var. Sunulan haber kapsamından net olmayan nokta, her Kanada bankasındaki engelleme tedbirlerinin tam kapsamı ve NIST önerisinin bağlayıcı bir ağırlık taşıyıp taşımayacağı. Finansal hesaplara yönelik agent'lar geliştiren ekipler için pratik iş; yetki tasarımı, izin kapsamlandırması ve yetkilendirme kanıtıdır.