به گزارش TechCrunch، یک اقتصاددان Apollo استدلال کرده است که هوش مصنوعی برای بیشتر شرکت‌ها هیچ بازده مالی ندارد. این ادعا پس از گزارش‌هایی مطرح می‌شود که از رشد چشمگیر پذیرش هوش مصنوعی در حالی که بازده مالی آن نامشخص مانده خبر می‌دهند، و در کنار یافته‌ای جداگانه قرار می‌گیرد که نشان می‌دهد پذیرش هوش مصنوعی در کسب‌وکارهای کوچک آمریکا به‌شدت افزایش یافته است. این دو نشانه متناقض نیستند: پذیرش می‌تواند بالا برود در حالی که بازده اندازه‌گیری‌شده ثابت بماند، به‌ویژه جایی که هزینه‌های استقرار به workflowهایی که آن هزینه‌ها را ایجاد می‌کنند نسبت داده نمی‌شوند.
برای تیم‌هایی که agent می‌سازند، پیامد عملی این است: انضباط در حسابداری. برنامه‌ای که پیش از توانایی نسبت‌دادن هزینه به هر workflow گسترش می‌یابد، راهی ندارد که بازده واقعی را از آزمایش یارانه‌ای جدا کند. حسابداری هزینه به‌ازای هر workflow یعنی ردیابی هزینه inference، سربار orchestration، زمان بازبینی انسانی و هزینه رسیدگی به خطا در برابر یک وظیفه مشخص، و سپس مقایسه آن با فرایند پایه‌ای که جایگزین می‌شود. بدون آن خط پایه، agentی که مولد به نظر می‌رسد ممکن است صرفاً هزینه را به ردیف بودجه‌ای منتقل کند که کسی آن را تطبیق نمی‌دهد.
این گزارش مشخص نمی‌کند که اقتصاددان کدام شرکت‌ها یا بخش‌ها را ارزیابی کرده، روش‌شناسی پشت ادعای بازده صفر چه بوده، یا بازده چگونه تعریف شده است؛ این جزئیات از گزارش ارائه‌شده روشن نیست. رقم پذیرش در کسب‌وکارهای کوچک نیز بدون تفکیک بیشتر گزارش شده است. هر دو شکاف برای کسانی که این یافته را به استقرارهای agent تعمیم می‌دهند اهمیت دارد. تا زمانی که اندازه‌گیری به هزینه‌ها نرسد، موضع قابل دفاع این است که هر workflow را پیش از گسترش ابزارگذاری کنیم و گسترش اندازه‌گیری‌نشده را هزینه‌ای باز و نه بازدهی تلقی کنیم.